Bestemming bereikt
Verbinding verbroken

Met zijn penseel zet de kunstenaar een symbool neer dat voor iedereen iets anders betekent, maar dezelfde funtie heeft: de fantasie te prikkelen. Zo creëren verhalen een droom-wereld die er voor eenieder anders uit ziet en anders voelt. Door taal te gebruiken om beelden en gevoelens te beschrijven gun je iedere lezer zijn eigen droom. Dat is wat verhalen voor
mij al van jongs af aan zijn: voeding voor dromen. Dromen die het leven zin geven. En wat kan de zin van het leven anders zijn, dan je leven zin te geven?

Labels

Laatste berichten

Vorige Volgende

Cose della vita - De man die alles maakte en niets repareerde

Korte verhalen - zaterdag 11 februari 2017

De deur klemt nog steeds. En hij schraapt nu ook over de vloer. Vijf jaar later moet ze zoveel sterker zijn om wat ooit haar appartement was te kunnen betreden. Ze weet wel waarom hij hem nog steeds niet gerepareerd had. Hij wilde er waarschijnlijk liever een nieuwe inzetten, maar dat mocht natuurlijk niet van de woningbouwvereniging.

De lichtinval is anders. Er is meer licht. Hoe kan dat? Ze zet een stap naar binnen en hoort een vertrouwde tik. Schoen op laminaat. Slecht gelegde ondervloer met daarbovenop perfect sluitend laminaat. Ook daar niets nieuws. Behalve dan de kleur. Wit.

Ze zet nog twee stappen. Het lijkt harder te tikken dan vijf jaar geleden. In de hoek staat een raam op een kiertje. Buiten klinkt het eeuwige gedreun van jongeren die zich vervelen. Hij vond dat gezellig. Ze sluit het raam en begrijpt ineens waarom. Het getik van haar hakken klinkt nog harder, maar kan de leegte niet vullen. De stereotoren, de flatscreen, alle zaag-, schaaf- en lijmmachines zwijgen. Het mag allemaal naar de kringloop. Misschien dat een student het ingezakte bankstel nog een derde leven gunt.

Ze zet de stereotoren aan en draait nog voordat er geluid uit kan komen de volumeknop een flinke slag naar links. Eros Ramazzotti. Ze opent de cd wisselaar. Drie cd’s van Eros Ramazzotti. Natuurlijk. Ze drukt weer op play. Hij heeft er nóg een cd-kast bij gekocht. Twee links van de tv-kast en twee rechts. Met haar vinger zoekt ze een hoes van Ramazzotti. ‘Perfetto.’ Niet één van de drie in de cd wisselaar. Ze opent de hemelsblauwe hoes en staart naar de olijke kop van André Rieu. ‘Verdomme, Freek,’ vloekt ze hardop. ‘Nou, dat moet dan ook maar naar de kringloop.’

Aan de andere kant van de tv, naast de twee cd-kasten, staat nog altijd de grote kast met dvd’s en boeken. Hij heeft de deur van de kast losgeschroefd. Die staat ernaast. Ze staat zichzelf een kort lachje toe. Zo heeft hij uiteindelijk de ruzie over een open of een afluitbare kast toch gewonnen. Hij heeft niet eens meer de moeite genomen om de dvd’s van de boeken gescheiden te houden. Sommige liggen plat, andere staan rechtop. Charles den Tex, het beste van Jörgen Raymann, Sharknado 5, de complete werken van Toon Kortooms. Ze pakt de deur op en zet hem rechtop tegen de kast aan om zijn slechte smaak af te dekken.

Begeleid door Cose della vita tikken haar hakken naar het keukentje. Ze kan de Italiaanse teksten in gedachten meezingen. Ze heeft nooit de moeite genomen de betekenis op te zoeken. Voorzichtig trekt ze wat kastjes open. Uit het kastje rechtsboven valt een bord dat ze nog net op tijd kan opvangen. Het heeft een vieze, bruine kleur. Het lijkt oud. Ze herkent het niet. Ze zet het op het wankele tafeltje en loopt naar de slaapkamer. Aan de kant waar zij sliep heeft zich een stapel kleren gevormd. Toch zit de kledingkast ook propvol. Zijn lievelingsvest hangt als altijd aan het voeteneinde. Ze trekt het muf ruikende vest aan, pakt de revers vast en kruist haar armen voor haar borst. Zo blijft ze even staan, voordat ze terug de huiskamer in loopt. Ze opent het raam op een kiertje en luistert hoe de bassen van de hangjongeren zich vermengen met de zoete melodie van Eros.

Ach, dan maar zonder hoesje, denkt ze en ze stopt de drie cd’s in de rechterzak van het warme, gebreide vest. Op het ritme van de jeugd stapt ze terug de hal van de flat in, waar ze de klemmende deur nog een laatste maal hard achter zich dichttrekt.

Reactie plaatsen

Naam

E-mail

Bericht

Reacties worden geladen...